( مسأله دوّم ) « علم خداوند » دومين صفت از صفات كماليه پروردگار صفت علم است و در آن دو بحث وجود دارد : 1 - اثبات صفت جماليهء علم براى خداوند . 2 - اثبات عموميت و نامتناهى بودن علم حق . امّا بحث اوّل : ما معتقديم كه : واجب الوجود تبارك و تعالى عالم و دانا است همانگونه كه قادر و توانا بود و منظور از علم حضور المعلوم عند العالم است و خدا عالم است يعنى ذات او و صفات او و افعال او تماما در محضر اويند و در پيشگاه آن ذات مقدس حضور دارند و هيچ‌گاه از علم و حضور حق غايب نمىگردند و همانگونه كه در باب قدرت بيده ملكوت كل شيء همچنين در باب علم هم و عنده مفاتح الغيب لا يعلمها الّا هو و يعلم ما فى السموات و الارض و ما تسقط من ورقة الّا يعلمها و لا رطب و لا يابس الّا فى كتاب مبين ، حال از سوى دانشمندان خداشناس براهين متعددى براى اثبات علم خداوند اقامه شده كه در جاى خود مذكور است و مشهورترين ادلّهء متكلمين دو دليل است كه در كتاب يكى از آن دو ذكر شده و ما هر دو را خواهيم آورد ، همچنين مشهورترين براهين فلاسفه دو برهان است كه هر دو در كتاب آمده است :